وقتی که چرخش یک نوار به جای آدم فکر می کنه!
طنین یک صدا به جای آدم حرف می زنه!
قلم یکی دیگه به جای آدم افاضه  می کنه!
وقتیه که یا دنبال یه همدرد می گردی
یا شهامت نداری!
شهامت اینکه یه فکر و تا انتها ببری!
 
 
کتابا رو ورق زدم
چیزی به کار دلم نیومد!
صدای ضبط و تا آخر بردم
سرم سنگین شد!
 
 
سرش همیشه پایینه و چشماش بظاهر درویش
اما شش دنگ هواسش جمع نگاههای بقیه
جلوت که راه می ره دوتا چشم پشت سرش تو رو می پان
یه جای خالی تو وجودشه که می خواد پرش کنه
تو جمع که وایمیسه حرف زدن
حواسش همش جمع اینه که چند نفر نگاش می کنن!
چشماش دنبال تو هست اما هواسش جمع تو نیست
سرش و می ندازه پایین و مؤدبانه یه کوچولو کنار وای میسه تا راه و براش باز کنی رد شه
اما تو خجالت و شرم چهرش می شه فهمید
که از تو یه نگاه می خواد، نگاه!
این که می گم تو،منظورم تو نیستی
منظورم هر کسیه جز خودش
 
زیباست،واقعا زیباست
اما یه گم شده داره
گم شده ای که می ترسوندم از اینکه تو رو به دستش بدم!
یه چیزی تو وجودش خالیه!
 
می دونی،
تازگیا منم شدم مثل اون!
یعنی احساس می کنم دارم می شم مثل اون!
و همین جاهاست که از اعتراف کردن خودم می ترسم و دلم می خواد پا به فرار بذارم!
جای خالیه وجودمو کسی قرار نبود پر کنه
چون اصلا جایی خالی نبود!
من بودم با یه دنیا ادعا
فکر می کردم که پر از تجربه ام
تجربه هایی که کلی حالیم کرده
کلی پختتم!
اما انگار به این زندگی اون قدرا هم نمی شه اعتماد کرد!
تجربه بهم گفته بود که هر موقع من من کنی
یه دام جدید سر راهته
و من
چه ناغافل گفتم من!

 
حالم از چاردیواریه اتاقم به هم می خوره!
پامو که می ذارم توش به تهی میرسم!
لب تخت که می شینم از پوچی سرشار می شم!

 
روزی که بهم گفتی ازدواج!گفتم نه!
گفتم اگه لحظه ای کنارم نباشی گمت می کنم!
 
 گفتم واسه بازیه آدم بزرگا حالا من خیلی بزرگم
تو باورم نکردی
به ناباوریت ایمان آوردم!
 
من به خودم شک کردم
اما انگار حق بدجوری با من بود!

 حصاری که همیشه ازش مینالیدی

 فقط ثانیه ای برداشتم بخشی از وجودم گم شد!

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

*<اخوان ثالث>